تا چندي پيش کشتار شترمرغ در تعداد بالا تنها در چند کشتارگاه معدود و در آفريقاي جنوبي صورت مي گرفت اما از سال 1993 و با تاسيس چندين کشتارگاه ديگر امروزه شاهد کشتار اين پرنده و توليد محصولات آن در سطحي وسيعتر مي باشيم.
شترمرغ هاي گردن سياه معمولاً در سن 14 – 12 ماهگي و انواع گردن آب در 12-9 ماهگي کشتار مي گردند و پس از کشتار در اين سنين حدود 5/1 مترمربع پوست و 35 کيلو گوشت خالص به همراه حدود 2 کيلو پر توليد مي نمايند. فرآيند کشتار در اغلب کشتارگاه ها مشابه يکديگر و به صورت زير مي باشد:

1 – حمل پرندگان به محل هاي انتظار و آماده سازي آنها.
2 – هدايت پرندگان به سمت خطوط کشتار.
3 – شوک دادن به پرنده.
4 – ذنج پرنده و آويزان کردن.
5 – خونگيري، جدا کردن سر.
6 – پر کني و پوست کني.
7 – خارج نمودن امعاء و احشاء.
8 – جداسازي گوشت و درجه بندي.
9 – در اين مرحله لاشه بصورت کامل وارد سردخانه مي شود.

جهت شوک دادن و بي حس نمودن پرنده مي توان از دستگاههاي الکتريکي ويژه همين کار استفاده نمود بدين صورت که پرندگان بوسيلة برق 250 ولت و حدود 6 ثانيه شوک داده مي شوند. خونگيري شترمرغ عموماً به دو صورت انجام مي گيرد:

1 – بريدن شريان کاروتيد.
2 – بريدن شريان اصلي قلب.
که البته در روش دوم عمل خونگيري سريعتر و کاملتر خواهد بود.

پس از انجام عمليات فوق گوشت حاصله پس از نگهداري در دماي يک درجه سانتي گراد قطعه بندي مي گردد. به جز ران شترمرغ که داراي گوشتي بسيار با ارزش مي باشد باقي لاشه از نظر کمي و کيفي ارزش چنداني نداشته و بخش قدامي آن تنها در صورتيکه توسط ماشين مخصوص استخوان گيري شود داراي ارزش اقتصادي مي باشد که اين گوشت نيز عموماً در صنايع جانبي مانند ساخت سوسيس مورد استفاده قرار مي گيرد.
در جدول زير بازده لاشه شترمرغ ذکر گرديده است:

بخشهاي گوناگون	وزن به کيلوگرم
وزن زنده	100
وزن لاشه: -گرم - بعد از يکهفته در دماي يک درجه سانتيگراد	2/57 2/53
کل گوشت بدست آمده از پاها: - ران - ساق	5/33 22 4/11
فيله (تنها از ران) استيک (از ران و ساق) کبابي (از ساق)	11 16 - 10 11 - 5
گردن	5/2 - 2